Taproot nedir? Bitcoin’de neyi değiştirdiğini 12 başlıkta netleştirelim
Taproot, Bitcoin’in işlem gizliliğini, verimliliğini ve script (koşullu harcama) esnekliğini aynı çatı altında iyileştiren bir protokol güncellemesidir. Ne işe yarar? Çoklu imza ve akıllı sözleşme benzeri senaryolarda daha az veriyle işlem yapmayı ve bazı ayrıntıları zincir üzerinde daha az “gösterişli” hale getirmeyi hedefler. Kimler için risklidir? Cüzdan/servis uyumluluğu zayıf olanlar, multisig veya script kullananlar ve yanlış adres tipine para gönderenler için operasyonel risk yaratabilir; ayrıca “gizlilik garanti” sanıp yanlış beklenti kurmak kayba yol açabilir.
Taproot, Schnorr imzaları + Taproot harcama yolları + Tapscript birleşimiyle çalışan, geriye dönük uyumlu (soft fork) bir yükseltmedir. Teknik detay içerir ama pratikte kullanıcıya “daha temiz” işlem yapısı ve daha esnek sözleşme mantığı sunar.
Hızlı Erişim
- Taproot nedir ve hangi problemi çözer?
- Taproot soft fork nedir? Aktivasyon mantığı ve tarihsel bağlam
- Schnorr imzası nedir? (BIP340) Neden ECDSA’dan farklı?
- BIP341: Taproot’un “key path” ve “script path” yaklaşımı
- MAST nedir ve taptree nasıl çalışır?
- Tapscript (BIP342) ile Bitcoin Script’te neler değişti?
- P2TR / Pay to Taproot nedir? Adres tipi ve cüzdan uyumluluğu
- Multisig Taproot: daha az veri, daha çok gizlilik mi?
- Bitcoin gizlilik Taproot: Hangi durumlarda işe yarar, nerede yetmez?
- SegWit ile Taproot farkı: verimlilik ve esneklik karşılaştırması
- Lightning Network ve Taproot: kanallar, HTLC’ler ve olası etkiler
- Riskler, dezavantajlar ve yanlış beklentiler
TL;DR (30 saniyede özet)
- Taproot; Schnorr (BIP340), Taproot (BIP341) ve Tapscript (BIP342) ile Bitcoin işlemlerini daha verimli ve daha esnek hale getirir.
- En görünür kazanç, multisig ve script kullanan işlemlerde daha az veri ve daha “standart” görünen zincir izi üretmesidir.
- P2TR adresleri ve key path/script path mantığı doğru anlaşılmazsa uyumluluk ve operasyonel hata riski artar.
- Gizlilik artışı “mutlak anonimlik” değildir; hangi harcama yolunun kullanıldığı ve servis davranışları sonucu belirler.
- Doğru kullanım için cüzdan desteği, adres türü, yedekleme ve test transferi gibi 6+6 adımlı rutinler kritik hale gelir.
Taproot nedir ve hangi problemi çözer?
Taproot, Bitcoin’de “aynı sonucu farklı şekillerde yazma” problemini azaltmaya çalışır: multisig, zaman kilidi veya alternatif koşullar içeren işlemler zincirde genellikle daha fazla veri ve daha ayırt edilebilir bir iz bırakır. Taproot, bu tür işlemleri daha sık “tek imza gibi” gösterebilecek bir harcama yolu sunarak hem verimlilik hem de gizlilik tarafında iyileştirme hedefler.
Taproot tarafında sık görülen bir durum, kullanıcıların gizlilik artışını “tam gizlilik” sanmasıdır. Pratikte Taproot, belirli senaryolarda zincire yazılan script ayrıntılarını azaltır; fakat borsa/servis etiketleme, UTXO birleştirme veya tekrar adres kullanımı gibi davranışlar izlenebilirliği sürdürebilir.
son dönemde, birçok Taproot ekosisteminde P2TR kullanımının artmasıyla “adres tipi seçimi” ve “cüzdan uyumu” hataları daha görünür hale geldi. güncel Taproot modellerinde en iyi sonuç, doğru adres türü + doğru harcama yolu + disiplinli UTXO yönetimi birleşince alınır.
Taproot soft fork nedir? Aktivasyon mantığı ve tarihsel bağlam
Taproot bir soft fork’tur: eski düğümler (node) ağdan kopmadan yeni kurallarla uyumlu kalabilir, yeni düğümler ise ek doğrulama kurallarını uygular. Bu tasarım, “herkesin aynı gün aynı yazılıma geçmesi” gibi riskli bir zorunluluğu azaltır; ama geçiş döneminde uyumluluk farkları doğurabilir.
Taproot, blok yüksekliği 709632’de aktive oldu. Bu tür yükseltmelerde süreç, genellikle 2016 blokluk (yaklaşık 2 hafta) sinyalleme pencereleri ve yüksek eşiklerle ilerler; örneğin %90 eşiği, 2016 bloğun 1815’inde “evet” sinyali anlamına gelir. Gerçek projelerde Taproot ile ilgili karşılaşılan sorun, protokolün kendisinden çok “cüzdanların aynı anda aynı düzeyde destek sunmaması”dır.
Bitcoin’in yavaş değişmesinin nedeni, geriye dönük uyumluluk ve güvenlik incelemesinin uzun sürmesidir; Taproot bu yaklaşımın tipik bir örneğidir.
Schnorr imzası nedir? (BIP340) Neden ECDSA’dan farklı?
Schnorr imzaları, Bitcoin’in uzun süre kullandığı ECDSA’ya alternatif bir imza şemasıdır ve özellikle “imza toplulaştırma” gibi fikirleri daha temiz bir matematiksel zeminde mümkün kılar. Taproot’ta kullanılan biçim, x-only (32 bayt) public key yaklaşımıyla daha sade bir anahtar temsili sağlar.
Verimlilik tarafında pratik fark, zincire yazılan verinin daha derli toplu hale gelmesidir: ECDSA imzaları çoğu zaman 71–73 bayt aralığında değişken uzunluk taşırken, Schnorr imzası sabit 64 bayttır. Pratikte Taproot konusunda en çok yapılan hata, Schnorr’un tek başına her şeyi “otomatik” iyileştirdiğini sanmaktır; asıl kazanım, Taproot’un harcama yolları ve script yapısıyla birlikte ortaya çıkar.
Taproot neden tek başına ücretleri düşürmez?
Çünkü ücret, çoğunlukla işlemde taşınan veri (vbyte) ve ağ talebiyle belirlenir. Taproot bazı senaryolarda veri miktarını düşürebilir; ama basit bir tek-imza transferiyle Taproot transferi çoğu zaman benzer boyutta kalabilir.
BIP341: Taproot’un “key path” ve “script path” yaklaşımı
Taproot’un merkez fikri, bir UTXO’nun iki şekilde harcanabilmesidir: key path spending (anahtar yolu) ve script path spending (script yolu). Key path, “tek imza ile” harcama gibi görünür ve çoğu normal kullanımda tercih edilir; script path ise belirli koşulların (ör. zaman kilidi, çoklu imza, alternatif şartlar) kanıtlanmasını sağlar.
Key path spending nedir? UTXO’nun kilidini, tek bir Schnorr imzası ile açma yoludur; dışarıdan bakan için bu harcama “standart” bir işlem gibi görünme eğilimindedir. Script path spending nedir? Sadece kullanılan dalın (koşulun) kanıtlandığı yoldur; kullanılmayan dallar ifşa edilmez ve bu, hem gizlilik hem de veri açısından avantaj doğurabilir.
MAST nedir ve taptree nasıl çalışır?
MAST (Merklized Abstract Syntax Tree), “olası script koşullarını” bir Merkle ağacında saklama fikridir. Amaç basittir: UTXO’yu harcarken tüm koşulları zincire dökmek yerine, sadece gerçekleşen koşulu ve bunun ağaçtaki yerini kanıtlamak. Bu yaklaşım, özellikle 3–5 farklı alternatif koşul içeren sözleşmelerde veriyi kayda değer azaltabilir.
Taptree, Taproot ile birlikte kullanılan Merkle ağaç yapısıdır ve script path tarafında “hangi dalın kullanıldığı” bilgisini minimum kanıtla göstermeye yarar. Birçok Taproot ekosisteminde geliştiricilerin yakaladığı pratik fayda, karmaşık sözleşme tasarımlarında “gereksiz ifşa” miktarının düşmesidir; fakat yanlış tasarlanan ağaç, beklenen gizlilik kazancını azaltabilir.
Mini Sözlük
UTXO: Harcanmamış işlem çıktısı; cüzdan bakiyesinin “parça” mantığıyla tutulduğu birim.
Key path: Script ifşa etmeden, tek imza ile harcama yolu.
Script path: Koşullu harcamada sadece kullanılan dalın kanıtlandığı yol.
MAST: Alternatif script koşullarının Merkle ağacıyla “parça parça” kanıtlanması yaklaşımı.
P2TR: Pay to Taproot; Taproot uyumlu çıktı/adres tipi.
Tapscript: Taproot ile gelen script kuralları; bazı doğrulama ve imza kurallarını günceller.
Tapscript (BIP342) ile Bitcoin Script’te neler değişti?
Tapscript, Taproot’un script path tarafını daha esnek ve daha sürdürülebilir hale getirmeye çalışır. Buradaki kritik fikir, gelecekte yeni opcodlar eklenirken daha az “sert kırılma” yaşanması ve bazı eski davranışların daha tutarlı hale gelmesidir. Teknik ama sade bir özetle: script doğrulama dili daha temiz bir zemine oturur.
Pratik etkilerden biri, daha büyük ve karmaşık script tasarımlarının daha yönetilebilir hale gelmesidir. Gerçek projelerde Taproot ile ilgili karşılaşılan sorunlardan biri, geliştiricilerin “script tasarımını” cüzdanların UI/UX sınırlarıyla uyumlu kurmamasıdır; örneğin kullanıcıya 2 adımlı bir imza akışı sunulurken, kurtarma senaryosunun 4 ayrı yedek noktası gerektirmesi gibi.
P2TR / Pay to Taproot nedir? Adres tipi ve cüzdan uyumluluğu
P2TR, Taproot çıktıları için kullanılan standarttır ve P2TR adresleri çoğu zaman “bc1p...” ile başlar. En kritik operasyonel konu, gönderim/alımdaki tüm tarafların P2TR’yi doğru desteklemesidir; aksi halde “adres doğru mu?” sorusu bile transfer öncesi risk alanına dönüşür.
Taproot tarafında sık görülen bir durum, kullanıcıların “cüzdanım Taproot destekliyor” ifadesini tek bir özellik sanmasıdır. Destek; adres üretimi, imzalama, coin control, PSBT akışı ve multisig koordinasyonu gibi 5–6 alt başlıkta ayrı ayrı olgunlaşır. Bu yüzden test transferi (ör. düşük tutarlı 2 aşamalı deneme) yapılmadan büyük transfer yapmak gereksiz risk doğurur.
Bitcoin fiyatı oynak olduğunda, “yanlış adrese gitti” hatası geri dönüşü olmayan bir maliyet üretir; teknik doğrulama rutini burada gerçek sigortadır.
P2TR’e geçmek için node şart mı?
Hayır; çoğu kullanıcı için P2TR destekleyen güvenilir bir cüzdan yeterlidir. Node çalıştırmak, doğrulama ve mahremiyet kontrolünü artırabilir; ama P2TR kullanmanın ön koşulu değildir.
Karar Matrisi (Evet=2 / Kısmen=1 / Hayır=0)
- Cüzdan, P2TR adres üretimi ve alım için tam destek veriyor mu?
- PSBT/multisig akışında Taproot imzalama testi (en az 2 deneme) yapıldı mı?
- Coin control ile UTXO birleştirme ve etiketleme rutini uygulanıyor mu?
- Geri dönüş planı var mı (yedek, kurtarma anahtarı, ikinci cihaz doğrulaması)?
- Gönderim öncesi adres doğrulama (kopyala-yapıştır + QR + ilk/son 6 karakter) standardı var mı?
Skor Yorumu:
0–7: Taproot özelliklerini aktif kullanmak yerine temel P2TR alım/transferle sınırlı kalmak daha güvenli olabilir.
8–13: Kullanım mümkün; fakat büyük transferlerden önce süreç dokümantasyonu ve test sayısı artırılmalı (ör. 3 farklı senaryo).
14–20: P2TR + Taproot script/multisig özelliklerini kontrollü şekilde devreye almak için altyapı yeterince olgun.
Multisig Taproot: daha az veri, daha çok gizlilik mi?
Taproot’un multisig tarafındaki hedefi, “çoklu imza işlemi”nin zincir üzerinde daha az ayırt edilebilir olmasını sağlamak ve veri yükünü azaltmaktır. Klasik multisig’de script detayları ve imza sayısı daha görünür hale gelirken, Taproot’ta doğru tasarımla key path harcaması öne çıkabilir.
Yine de bunun otomatik olmadığı unutulmamalı: multisig koordinasyon yazılımı, anahtar yönetimi ve kurtarma senaryoları zayıfsa güvenlik riski büyür. Pratikte Taproot konusunda en çok yapılan hata, 2-of-3 düzeninde “kurtarma anahtarını” aynı bulut hesabında tutmaktır; 1 yanlış operasyonel karar, protokolün tüm kazanımını boşa çıkarabilir.
3 Kullanıcı Senaryosu
1) Node meraklısı orta seviye kullanıcı
Risk: Yanlış adres tipine gönderim ve UTXO’ları tek transferde birleştirme.
Model: Küçük tutarlı 2 deneme + coin control ile 3 ayrı UTXO etiketi.
Hata: Test yapmadan “bc1p” adresine yüksek tutar gönderme.
2) Multisig kullanan ekip/cüzdan yöneticisi
Risk: İmza akışının tek cihaz/tek kişi bağımlılığına düşmesi.
Model: 2-of-3 düzen + 2 farklı coğrafi yedek + aylık 1 kurtarma tatbikatı.
Hata: Kurtarma anahtarını aynı parola yöneticisinde saklamak.
3) Lightning kullanan ileri kullanıcı
Risk: Kanal yönetiminde yazılım uyumsuzluğu ve yanlış beklentiyle “gizlilik garantisi” sanısı.
Model: Sürüm notlarını takip + önce testnet/deneme kanal + log ve yedek politikası.
Hata: Güncelleme sonrası eski yedekle kanal restore denemesi.
Bitcoin gizlilik Taproot: Hangi durumlarda işe yarar, nerede yetmez?
Taproot, özellikle script path yerine key path harcaması yapılabildiğinde, işlemin “özel bir sözleşme” içerdiğini daha az belli edebilir. Örneğin 2–3 alternatif koşullu bir sözleşmede, gerçekleşmeyen koşulların zincire yazılmaması ciddi bir iz azaltımı yaratır.
Taproot’un yetmediği yerler davranışsal izlerdir: aynı adrese tekrar ödeme almak, tek transferde 10 UTXO birleştirmek veya borsa çıkışlarını tek bir kümeye toplamak gibi kalıplar zincir üstü analiz raporlarında kolayca yakalanabilir. Taproot tarafında sık görülen bir durum, kullanıcıların “adres tipini değiştirdim, artık görünmezim” sanmasıdır; oysa görünürlük çoğu zaman 3 şeyden gelir: UTXO yönetimi, servis politikası ve zamanlama.
SegWit ile Taproot farkı: verimlilik ve esneklik karşılaştırması
SegWit, imza verisini işlemden ayırarak “malleability” sorununu azaltmış ve block weight/vbyte hesaplamasını değiştirmişti; bu, Lightning gibi ikinci katman tasarımlarına zemin hazırladı. Taproot ise imza + script modelini modernize ederek, özellikle karmaşık harcamalarda daha az veri ve daha iyi gizlilik hedefler.
Pratik bir karşılaştırma yapmak için şöyle düşün: SegWit, “veriyi daha iyi paketleme” hamlesiydi; Taproot ise “bazı paketleri tek tip gösterebilme ve koşullu paketleri parça parça açabilme” hamlesidir. Bu yüzden Taproot avantajları çoğu zaman multisig, script ve gelişmiş kullanımda netleşir; sade transferlerde fark daha sınırlı kalabilir.
Lightning Network ve Taproot: kanallar, HTLC’ler ve olası etkiler
Lightning tarafında Taproot’un potansiyel etkisi, kanal kapatma/yeniden dengeleme gibi zincire dokunan anlarda ortaya çıkar: belirli durumlarda kapanış işlemlerinin daha “standart” görünmesi ve veri miktarının azalması mümkün olabilir. Ancak bu alan, uygulama katmanı ve protokol sürümleriyle sıkı bağlıdır; cüzdan/daemon sürüm uyumu kritik hale gelir.
Gerçek projelerde Taproot ile ilgili karşılaşılan sorun, kullanıcıların Lightning yazılımını güncelleyip node’un yedek politikasını güncellememesidir. Örneğin aylık 1 kez, en az 6 kontrol adımıyla “yedek doğrulama + kanal durum kontrolü + küçük deneme” rutini uygulanmadığında, hatanın maliyeti büyüyebilir.
Taproot, Lightning’de her kullanıcıya anında fayda sağlar mı?
Hayır; fayda çoğu zaman uygulama ayrıntılarına ve kapanış senaryosuna bağlıdır. Taproot uyumlu kanallar ve yazılım akışları arttıkça, verimlilik ve gizlilik etkisi daha sık görülür.
Riskler, dezavantajlar ve yanlış beklentiler
Taproot dezavantajları genelde protokol “zayıflığı” değil, geçiş ve kullanım hatalarından çıkar: uyumsuz cüzdana P2TR gönderim, multisig kurulumunda yanlış anahtar yedekleme, script tasarımında gereksiz karmaşıklık ve UTXO yönetiminde disiplinsizlik. Ayrıca Taproot’u “anonimlik katmanı” sanmak, yanlış risk algısı yaratır.
Bir diğer risk, ekosistemin parçalı olgunlaşmasıdır: bazı cüzdanlar P2TR alımı desteklerken, PSBT imzalama veya gelişmiş coin control tarafında eksik kalabilir. Bu fark, özellikle 3 imzalı kurulumlarda (ör. 2-of-3) “kurtarma” anında ortaya çıkar; test edilmemiş süreç, kriz anında çalışmayabilir.
Yanlış beklentiye örnek: Taproot’un akıllı sözleşme yeteneklerini, Altcoin ekosistemlerindeki sanal makine mantığıyla aynı sanmak. Taproot, Bitcoin Script’i daha esnek ve daha gizli kullanmayı kolaylaştırır; fakat tasarım felsefesi “minimum, güvenli, incelemeye açık” çizgide kalır.
Mitos vs Gerçek
- Mitos: Taproot her işlemde ücreti düşürür. Gerçek: Kazanç çoğunlukla script/multisig senaryolarında belirginleşir.
- Mitos: Taproot anonimlik sağlar. Gerçek: Bazı işlemleri daha az ayırt edilebilir kılar; davranışsal izler devam edebilir.
- Mitos: P2TR kullanmak tek başına yeterlidir. Gerçek: UTXO yönetimi, yedekleme ve test rutini olmadan risk büyür.
- Mitos: Schnorr = otomatik multisig mucizesi. Gerçek: Koordinasyon ve anahtar yönetimi zayıfsa güvenlik kazanımı kaybolur.
- Mitos: Taproot “akıllı sözleşme”yi sınırsız yapar. Gerçek: Script esnekliği artar; ama tasarım, sınırlı ve denetlenebilir kalır.
Hata Avcısı: En sık yapılan 10 hata
- Hata: P2TR adresini desteklemeyen servise gönderim + Sonuç: geri döndürülemez kayıp riski + Önlem: küçük tutarlı 2 test transferi.
- Hata: Adresin ilk/son 6 karakterini kontrol etmemek + Sonuç: kopyalama zararlısı/yanlış hedef + Önlem: QR + kopyala-yapıştır + karakter kontrolü standardı.
- Hata: Multisig yedeklerini aynı yerde tutmak + Sonuç: tek nokta arızası + Önlem: 2 farklı ortam + 2 coğrafi ayrım.
- Hata: Kurtarma senaryosunu hiç denememek + Sonuç: kriz anında işlem yapılamaması + Önlem: aylık 1 tatbikat, 15 dakikalık kontrol.
- Hata: UTXO’ları tek işlemde 8–12 parçayı birleştirmek + Sonuç: izlenebilirlik artışı + Önlem: etap etap birleştirme, etiketleme.
- Hata: Coin control olmadan “gönder” yapmak + Sonuç: istenmeyen UTXO karışımı + Önlem: etiketli UTXO seçimi ve harcama politikası.
- Hata: Taproot gizliliğini “garanti” sanmak + Sonuç: yanlış risk algısı + Önlem: servis politikası + davranış hijyeni kontrolü.
- Hata: PSBT akışında imzacı cihaz sürümlerini karıştırmak + Sonuç: imza uyuşmazlığı + Önlem: sürüm standardı ve değişiklik günlüğü.
- Hata: Node/cüzdan güncellemesi sonrası yedek planını güncellememek + Sonuç: restore başarısızlığı + Önlem: güncelleme sonrası 6 maddelik bakım rutini.
- Hata: Script tasarımını gereksiz karmaşık kurmak + Sonuç: hata yüzeyi artışı + Önlem: minimum koşul sayısı, taptree dal sayısını 2–4 aralığında tutma.
Kontrol Listesi
Transfer Öncesi (6 adım)
- Cüzdanın P2TR (bc1p) alım ve gönderimi desteklediğini doğrula.
- Adresin ilk/son 6 karakterini kontrol et; mümkünse QR ile kıyasla.
- Önce düşük tutarlı 2 test transferi yap (alım + gönderim).
- Coin control ile doğru UTXO’yu seç; gereksiz birleştirmeden kaçın.
- Multisig ise PSBT imza akışını 1 kez baştan sona simüle et.
- Yedekleri doğrula: 2 ortam + 2 lokasyon + erişim testini tamamla.
Aylık Bakım Rutini (6 adım)
- Yazılım sürümlerini kontrol et; değişiklikleri not et.
- Küçük bir deneme transferiyle akışı canlı test et.
- UTXO etiketlerini gözden geçir; 3 kategoriye ayır (harcanabilir/uzun vadeli/deneme).
- Multisig kurtarma tatbikatını 15 dakika ayırarak uygula.
- Adres hijyenini denetle: tekrar kullanım ve gereksiz birleştirme var mı bak.
- Gizlilik varsayımlarını kontrol et: servis politikaları ve işlem kalıpları değişti mi?
Taproot’u doğru anlamanın yolu, “hangi harcama yolunun ne zaman kullanıldığını” ve bunun zincirde neyi görünür kıldığını bilmekten geçer. Eğer P2TR kullanımı planlanıyorsa, önce küçük denemelerle süreç oturtulmalı; ardından multisig/script gibi ileri özellikler kontrollü şekilde devreye alınmalıdır. Bugün yapılacak en iyi hamle: cüzdan desteğini doğrulayıp 2 test transferiyle kendi kontrol rutininin çalıştığını kanıtlamak.
SSS
Taproot aktivasyon tarihi nedir?
Taproot, blok yüksekliği 709632’de aktive oldu; takvim karşılığı, blok üretim hızına bağlı olarak gün/saate göre küçük farklar gösterebilir. Kullanıcı açısından önemli olan, bu blok sonrası yazılımların Taproot kurallarını doğrulamaya başlamasıdır.
Taproot, işlemleri tamamen gizli yapar mı?
Hayır. Bazı script/multisig senaryolarını daha az ayırt edilebilir hale getirebilir; fakat UTXO birleştirme, tekrar adres kullanımı ve servis etiketleme gibi faktörler izlenebilirliği sürdürebilir.
Taproot kullanmak için P2TR şart mı?
Taproot özelliklerinden yararlanmanın pratik yolu P2TR çıktılarıyla işlem yapmaktır. Cüzdan P2TR desteklemiyorsa Taproot’un sağladığı harcama yolları pratikte kullanılamaz.
Schnorr imzaları ne işe yarar?
Schnorr, daha sade anahtar temsili ve belirli toplulaştırma fikirleri için uygun bir altyapı sunar. Taproot’la birleştiğinde, özellikle karmaşık harcamalarda veri ve gizlilik iyileştirmelerine katkı sağlar.
SegWit ile Taproot aynı şey mi?
Hayır. SegWit, imza verisini yapıdan ayırarak verimlilik ve tasarım sorunlarını hedefledi; Taproot ise Schnorr + yeni harcama yolları + Tapscript ile script/multisig esnekliğini ve belirli gizlilik yönlerini iyileştirir.
⚠️ Önemli Not: Bu içerik genel bilgilendirme amaçlıdır. Yatırım tavsiyesi değildir. Burada yer alan hiçbir ifade “al / sat / tut” önerisi değildir. Kripto varlıklar yüksek risk ve volatilite içerir; karar almadan önce kendi araştırmanızı yapın ve gerekirse lisanslı bir uzmana danışın. Tüm kararlar sizin sorumluluğunuzdadır...
© bitcoinkactl.com
0 Yorum
Yorum Gönder
Yorumunuz onay sürecinden geçtikten sonra yayınlanacaktır, lütfen bunu düşünerek argo kelime içermeyen yorumlar gönderin.